و در آيه 26 سوره ص در باره « داود » مىفرمايد : يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الأَرْضِ : « اى داود ما تو را خليفه در روى زمين قرار داديم » . و از آنجا كه « سليمان » به مقتضاى آيه 16 سوره نمل وارث حكومت داود بود ، خليفه در روى زمين شد . اما بعضى ديگر مانند مفسر عاليقدر « علامه طباطبائى » در « الميزان » اين معنى را بعيد شمرده است ، زيرا تعبير * ( الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ) * را متناسب انبياء ندانسته ، چرا كه در قرآن اين تعبير در مورد پيامبران به كار نرفته است ، لذا آن را اشاره به امتهاى پيشين كه داراى ايمان و عمل صالح بودند و حكومت در روى زمين پيدا كردند مىداند . اما جمعى ديگر معتقدند كه اين آيه اشاره به « بنى اسرائيل » است ، زيرا آنها با ظهور موسى ع و در هم شكسته شدن قدرت فرعون و فرعونيان مالك حكومت روى زمين شدند ، چنان كه قرآن در آيه 127 سوره اعراف مىفرمايد : وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الأَرْضِ وَمَغارِبَهَا الَّتِي بارَكْنا فِيها : « ما آن جمعيت مستضعف ( مؤمنان بنى اسرائيل ) را وارث مشارق و مغارب زمينى را كه پر بركت كرديم قرار داديم » . و نيز درباره همانها مىفرمايد : وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الأَرْضِ : « ما اراده كرده‌ايم كه قوم مستضعف ( مؤمنان بنى اسرائيل ) را در روى زمين تمكين دهيم » ( و صاحب نفوذ و مسلط سازيم ) . درست است كه در ميان بنى اسرائيل حتى در عصر موسى ع افراد ناباب و فاسق و حتى احيانا كافرى بودند ، ولى به هر حال حكومت بدست مؤمنان صالح بود ( بنا بر اين ايرادى كه بعضى از مفسران به اين تفسير كرده‌اند با اين بيان دفع مىشود ) تفسير سوم نزديكتر به نظر مىرسد .